بی همگان

چه رنجی ست لذت ها را تنها بردن
و چه زشت است زیبایی را تنها دیدن
و چه بدبختی آزار دهنده ای ست تنها خوشبخت بودن
"علی شریعتی"

هو

-

 

این «عشق» که هرکسی از نگاه خودش تفسیرش می کند و مدعی اش می شود، خودش را در 29 خرداد 88 توی دل من جا داد. برای اولین بار توی باغ، پای تلویزیون، هنگام تماشای اغتشاشات تهران خودش را نشانم داد. رویش نیلوفر از دل مرداب را همان روز دیدم.

 

4 سال گذشته و این جایی که امروز نشسته ایم را تمام و کمال مدیون توام.

 

 

موافقین ۴ مخالفین ۱ ۹۲/۰۳/۲۸
زهره سعادتمند